بیماری ها و درمان های کمر, وبلاگ

استخر برای پارگی دیسک کمر؛ حرکات ایمن، فواید علمی و اشتباهات رایج در آب

پارگی دیسک کمر یکی از شایع‌ترین مشکلات ستون فقرات است که می‌تواند با درد شدید، انتشار درد به پاها، بی‌حسی یا محدودیت حرکتی همراه باشد. بسیاری از افراد پس از تشخیص این مشکل، بین استراحت کامل، دارودرمانی، فیزیوتراپی و ورزش دچار سردرگمی می‌شوند. در این میان، استخر و ورزش در آب به‌عنوان یکی از روش‌های پرطرفدار برای کاهش درد کمر و بهبود حرکت مطرح شده است؛ اما سؤال اصلی اینجاست:
آیا استخر برای پارگی دیسک کمر واقعاً مفید است یا ممکن است باعث بدتر شدن آسیب شود؟

از دیدگاه پزشکی، آب محیطی منحصربه‌فرد برای حرکت بدن فراهم می‌کند؛ چراکه با کاهش وزن مؤثر بدن، فشار وارد بر ستون فقرات کمتر می‌شود و فرد می‌تواند بدون درد شدید، عضلات حمایتی کمر را فعال کند. به همین دلیل آب‌درمانی سال‌هاست به‌عنوان بخشی از برنامه توانبخشی بیماران مبتلا به مشکلات اسکلتی‌ـ‌عضلانی استفاده می‌شود.

همچنین مطالعات توانبخشی نشان داده‌اند که فعالیت کنترل‌شده در محیط آب، علاوه بر کاهش درد، به تقویت عضلات مرکزی بدن (Core muscles) کمک می‌کند؛ عضلاتی که نقش مهمی در محافظت از دیسک‌های بین‌مهره‌ای دارند.

با این حال، همه حرکات آبی برای دیسک کمر مناسب نیستند و برخی فعالیت‌ها ممکن است باعث تشدید درد یا افزایش فشار روی عصب‌ها شوند. به همین دلیل دانستن اینکه کدام نوع شنا مفید است، چه تمرین‌هایی در آب ایمن هستند و چه زمانی نباید وارد استخر شد اهمیت زیادی دارد.

در این مقاله به‌صورت علمی، شفاف و قابل فهم بررسی می‌کنیم:

  • آیا استخر برای پارگی دیسک کمر خوب است یا نه

  • ورزش در آب چگونه به کاهش درد کمک می‌کند

  • کدام حرکات آبی مفید و کدام خطرناک هستند

  • و آیا آب‌درمانی می‌تواند نقش درمانی داشته باشد یا فقط تسکین‌دهنده است

هدف این راهنما این است که پیش از شروع شنا یا آب‌درمانی، دیدی دقیق، ایمن و مبتنی بر شواهد پزشکی در اختیار شما قرار دهد تا بتوانید با اطمینان بیشتری برای سلامت کمر خود تصمیم بگیرید.

آیا استخر برای پارگی دیسک کمر خوب است؟

بله، در بسیاری از بیماران استخر و ورزش در آب می‌تواند مفید باشد به‌ویژه زمانی که درد در فاز پایدار است و علائم عصبی شدید وجود ندارد. محیط آب با کم‌کردن فشار وزن بدن روی ستون فقرات، اجازه می‌دهد فرد حرکت کند، عضلات محافظ کمر را تقویت کند و بدون تشدید درد وارد فعالیت شود.

«شناوری در آب فشار وارد بر ستون فقرات را کاهش می‌دهد و امکان انجام تمرینات درمانی ایمن‌تر را برای افراد مبتلا به کمردرد فراهم می‌کند.»
Mayo Clinic

از نظر توانبخشی، همین کاهش فشار مکانیکی باعث می‌شود:

  • درد هنگام حرکت کمتر شود

  • اسپاسم عضلات اطراف کمر کاهش یابد

  • دامنه حرکتی به‌تدریج بهتر شود

مطالعات بازتوانی نیز نشان داده‌اند تمرینات کنترل‌شده در آب می‌توانند بخشی مؤثر از درمان غیرجراحی دیسک کمر باشند.

«آب‌درمانی می‌تواند درد کمری را کاهش داده و عملکرد حرکتی بیماران مبتلا به اختلالات ستون فقرات را بهبود دهد.»
National Institutes of Health

نکته بسیار مهم پزشکی: استخر درمان‌کننده خودِ پارگی دیسک نیست؛ بلکه یک روش حمایتی برای کنترل درد و بهبود عملکرد بدن است. اثرگذاری آن زمانی بیشترین سود را دارد که همراه با تمرین صحیح و زیر نظر توصیه‌های درمانی انجام شود.

مطالعه بیشتر: آیا بدنسازی برای دیسک کمر ضرر دارد؟

ورزش در آب چگونه به بهبود دیسک کمر کمک می‌کند؟

اثر مثبت استخر برای پارگی دیسک کمر فقط به «سبک شدن بدن در آب» محدود نمی‌شود؛ بلکه چند مکانیسم درمانی هم‌زمان فعال می‌شوند که در توانبخشی ستون فقرات بسیار مهم هستند.

1. کاهش فشار مستقیم روی دیسک‌ها

در محیط آب، بخش زیادی از وزن بدن توسط نیروی شناوری تحمل می‌شود. این موضوع باعث می‌شود فشار وارد بر مهره‌ها و دیسک‌های بین‌مهره‌ای به‌طور قابل توجهی کمتر شود و فرد بتواند حرکت کند بدون اینکه درد شدید تحریک شود.

2. تقویت عضلات محافظ ستون فقرات

حرکت در آب با مقاومت طبیعی آب همراه است. این مقاومت ملایم باعث فعال شدن عضلات مرکزی بدن (شکم، کمر و لگن) می‌شود؛ عضلاتی که نقش اصلی در حمایت از دیسک‌های کمر دارند.

وقتی این عضلات قوی‌تر می‌شوند:

  • فشار کمتری به دیسک آسیب‌دیده وارد می‌شود

  • ثبات ستون فقرات افزایش پیدا می‌کند

  • احتمال عود درد کاهش می‌یابد

3. کاهش التهاب و گرفتگی عضلانی

آب گرم استخرهای درمانی معمولاً باعث شل‌شدن عضلات، افزایش جریان خون موضعی و کاهش التهاب اطراف عصب‌ها می‌شود؛ عاملی که نقش مهمی در کم شدن درد تیرکشنده پا و کمر دارد.

مطالعه بیشتر: بهترین قرص غضروف ساز برای دیسک کمر

بهترین حرکات آب‌ درمانی برای پارگی دیسک کمر

در آب‌درمانی هدف حرکت بدون فشار به ستون فقرات و تقویت تدریجی عضلات محافظ کمر است. حرکات باید آرام، کنترل‌شده و بدون درد تیرکشنده انجام شوند. تمرین‌های زیر از رایج‌ترین و ایمن‌ترین گزینه‌های توانبخشی دیسک کمر هستند.

1) راه رفتن آرام در آب (پایه‌ای‌ترین تمرین درمانی)

  • روش انجام:
    در آب تا سطح سینه بایستید و به‌آرامی رو به جلو و عقب قدم بردارید.
  • مدت پیشنهادی:
    ۵ تا ۱۰ دقیقه در هر جلسه
  • فایده علمی:
    کاهش فشار دیسک + فعال‌سازی ملایم عضلات کمر و لگن

2) بالا آوردن کنترل‌شده پا در آب

  • روش انجام:
    در حالت ایستاده، یک پا را آرام جلو بیاورید و دوباره پایین ببرید؛ سپس پا را عوض کنید.
  • تعداد:
    ۱۰ بار برای هر پا
  • فایده علمی:
    تقویت عضلات شکم و کمر بدون فشار فشاری روی دیسک‌ها

3) کشش ملایم ستون فقرات با تکیه به دیواره استخر

  • روش انجام:
    به لبه استخر تکیه دهید و اجازه دهید بدن کمی در آب کش بیاید.
  • مدت:
    ۱۵ تا ۲۰ ثانیه – ۳ تا ۵ بار
  • فایده علمی:
    کاهش فشار عصبی + شل شدن عضلات اطراف دیسک

4) تمرین تعادل ساده در آب

  • روش انجام:
    روی یک پا بایستید و تعادل را حفظ کنید، سپس پا را عوض کنید.
  • مدت:
    ۱۰ تا ۱۵ ثانیه هر پا
  • فایده علمی:
    تقویت عضلات عمقی ستون فقرات و کاهش فشار روی دیسک

برای آشنایی با مزایای آب درمانی برای تنگی کانال نخاعی این مطلب را بخوانید.

چه تمرینات آبی برای پارگی دیسک کمر نباید انجام شود؟

اگرچه آب محیطی ایمن‌تر برای حرکت فراهم می‌کند، اما برخی حرکات در استخر می‌توانند فشار خطرناکی به دیسک‌های کمری وارد کنند و باعث تشدید درد یا تحریک عصب شوند. اصل مهم در آب‌درمانی دیسک کمر این است:
حرکت باید آرام، بدون پیچش شدید و بدون قوس اغراق‌آمیز ستون فقرات باشد.

  • پرش و جهش در آب
    • حرکت‌هایی مثل پریدن از کف استخر یا شیرجه‌های مکرر باعث انتقال ضربه به ستون فقرات می‌شوند.
  • چرخش سریع کمر در آب
    • برخی تمرین‌های تناوبی که شامل پیچاندن بالاتنه به چپ و راست هستند، برای دیسک کمر مناسب نیستند.
  • حرکات شدید خم شدن به عقب (قوس زیاد کمر)
    • تمرین‌هایی که باعث گودی بیش‌ازحد کمر می‌شوند، حتی در آب هم می‌توانند آسیب‌زا باشند.
  • شناهای قدرتی یا سرعتی
    • شنا با شدت بالا (حتی کرال سینه سریع) معمولاً کنترل عضلات را کاهش می‌دهد و فشار غیرطبیعی ایجاد می‌کند.

نکته مهم پزشکی: در توانبخشی دیسک کمر، هدف کیفیت حرکت است نه شدت تمرین. هر حرکتی که باعث درد تیرکشنده پا، بی‌حسی یا تشدید کمردرد شود باید فوراً متوقف شود.

شنا برای دیسک کمر: کدام سبک مفید است و کدام آسیب‌زا؟

همه انواع شنا برای پارگی دیسک کمر مناسب نیستند. بعضی سبک‌ها به‌دلیل حفظ راستای ستون فقرات و کاهش فشار روی مهره‌ها کمک‌کننده درمانی محسوب می‌شوند، در حالی‌که برخی دیگر به‌علت ایجاد قوس شدید یا ضربه ناگهانی می‌توانند درد را تشدید کنند.

شناهای توصیه‌شده برای دیسک کمر

اگر دچار دیسک کمر هستید، انتخاب نوع شنا اهمیت زیادی دارد. همه‌ی سبک‌های شنا فشار یکسانی به ستون فقرات وارد نمی‌کنند. بعضی حرکات باعث کاهش فشار دیسک‌ها، بهبود گردش خون و تقویت عضلات محافظ ستون فقرات می‌شوند، در حالی که برخی دیگر می‌توانند درد را تشدید کنند یا حتی آسیب را بدتر کنند. در ادامه، با بهترین سبک‌های شنا برای دیسک کمر آشنا می‌شوید.

1. شنای کرال پشت (بهترین انتخاب)

شنای کرال پشت از نظر پزشکی و توانبخشی بهترین و ایمن‌ترین سبک شنا برای افراد مبتلا به دیسک کمر محسوب می‌شود. در این حرکت، ستون فقرات در وضعیت صاف و طبیعی خود قرار دارد و وزن بدن به‌طور یکنواخت توسط آب پشتیبانی می‌شود.

این حالت باعث کاهش فشار مستقیم روی دیسک‌ها شده و در عین حال عضلات عمقی شکم و کمر را بدون وارد کردن فشار مخرب تقویت می‌کند. بسیاری از فیزیوتراپیست‌ها این سبک را به‌عنوان پایه تمرینات آبی برای کمردرد توصیه می‌کنند.

2. شنای کرال سینه ملایم (با احتیاط)

شنای کرال سینه در صورتی که آرام، کنترل‌شده و بدون فشار انجام شود می‌تواند به تقویت عضلات پشت و افزایش انعطاف‌پذیری کمک کند.

اما این سبک برای همه بیماران دیسک کمر مناسب نیست، به‌خصوص افرادی که درد شدید یا التهاب فعال دارند. مهم‌ترین نکته در انجام این شنا، جلوگیری از بالا گرفتن بیش از حد سر و ایجاد قوس در کمر است. حفظ بدن در یک خط صاف و شنا کردن با ریتم آرام، نقش مهمی در ایمن بودن این حرکت دارد.

شناهای ممنوع یا پرخطر برای دیسک کمر

برخی سبک‌های شنا به دلیل ایجاد فشار زیاد، حرکات انفجاری یا خم‌شدن بیش از حد ستون فقرات می‌توانند باعث تشدید بیرون‌ زدگی دیسک کمر و تحریک اعصاب کمری شوند. این حرکات نه‌تنها کمکی به بهبود درد نمی‌کنند، بلکه در بسیاری از بیماران باعث افزایش درد و محدودیت حرکتی می‌شوند.

1. شنای پروانه

شنای پروانه به دلیل حرکات موجی شدید ستون فقرات، ایجاد قوس زیاد در کمر و فشار ناگهانی به مهره‌ها، یکی از پرخطرترین سبک‌ها برای افراد مبتلا به دیسک کمر است.

این حرکت می‌تواند باعث افزایش بیرون‌زدگی دیسک، تحریک عصب سیاتیک و تشدید دردهای کمری شود. حتی در افراد سالم نیز این سبک فشار زیادی به کمر وارد می‌کند، چه برسد به کسانی که مشکل دیسک دارند.

2. شنای قورباغه (سینه کلاسیک)

در شنای قورباغه، معمولاً کمر در حالت خم‌شده قرار می‌گیرد و حرکات پاها فشار مستقیمی به ستون فقرات منتقل می‌کند. این وضعیت باعث افزایش فشار روی دیسک‌های کمری می‌شود و در بسیاری از بیماران موجب تشدید درد و خشکی کمر می‌گردد. به همین دلیل، این سبک معمولاً در برنامه‌های توانبخشی دیسک کمر توصیه نمی‌شود.

آیا آب‌درمانی می‌تواند پارگی دیسک کمر را درمان کند؟

آب‌درمانی و ورزش در استخر معمولاً دیسک پاره‌شده را ترمیم ساختاری نمی‌کند، اما می‌تواند نقش بسیار مؤثری در کاهش درد، بهبود حرکت و کنترل التهاب عصبی داشته باشد. به همین دلیل این روش به‌عنوان بخشی از درمان غیرجراحی دیسک کمر توصیه می‌شود، نه به‌عنوان درمان قطعی خود پارگی.

از دید پزشکی، پارگی دیسک یک آسیب مکانیکی در ساختار دیسک بین‌مهره‌ای است. تمرین در آب فشار را کم می‌کند و شرایط بهتری برای عملکرد عضلات و اعصاب فراهم می‌آورد، اما خود دیسک آسیب‌دیده را مستقیماً بازسازی نمی‌کند.

«تمرینات درمانی می‌توانند علائم دیسک کمر را بهبود دهند و عملکرد حرکتی را افزایش دهند، اما دیسک آسیب‌دیده را به حالت طبیعی اولیه بازنمی‌گردانند.»
Mayo Clinic

پس آب‌درمانی دقیقاً چه کمکی می‌کند؟

ورزش در آب بیشتر باعث:

  • کاهش فشار روی عصب‌های تحریک‌شده

  • کاهش التهاب اطراف دیسک

  • تقویت عضلات محافظ ستون فقرات

  • جلوگیری از خشکی و ضعف حرکتی

می‌شود؛ عواملی که مجموعاً باعث کم‌شدن درد و بهتر شدن کیفیت زندگی بیمار هستند.

چه زمانی آب‌درمانی کافی نیست؟

اگر فرد دچار موارد زیر باشد:

  • ضعف شدید پا

  • بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع

  • درد عصبی بسیار شدید و مداوم

ممکن است نیاز به درمان‌های پیشرفته‌تر یا جراحی مطرح شود.

چه زمانی رفتن به استخر برای پارگی دیسک کمر مناسب نیست؟

اگرچه استخر و آب‌درمانی برای بسیاری از بیماران دیسک کمر مفید است، اما در برخی شرایط پزشکی نباید وارد آب شد یا باید حتماً با نظر پزشک انجام شود. تشخیص درست این زمان‌ها نقش مهمی در جلوگیری از بدتر شدن آسیب دارد.

1) در فاز حاد درد شدید دیسک

وقتی درد ناگهانی، شدید و همراه با تیرکشیدن قوی به پا وجود دارد (به‌خصوص در روزها یا هفته‌های اول آسیب)، حرکت حتی در آب می‌تواند التهاب عصب را تشدید کند.

2) وجود ضعف عضلانی یا بی‌حسی پیشرونده پا

این نشانه فشار عصبی مهم است و نیاز به ارزیابی فوری دارد، نه ورزش.

3) بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع (اورژانس پزشکی)

این وضعیت می‌تواند نشانه فشار شدید روی اعصاب نخاعی باشد و نیاز فوری به درمان تخصصی دارد.

4) بلافاصله بعد از آسیب یا تشدید ناگهانی درد

در ۴۸ تا ۷۲ ساعت اول بعد از حمله شدید دیسک، معمولاً توصیه می‌شود التهاب ابتدا کنترل شود و سپس ورزش‌های درمانی به‌تدریج شروع گردد.

برنامه ساده و ایمن ورزش در آب برای پارگی دیسک کمر

این برنامه کوتاه طوری طراحی شده که فشار روی دیسک‌ها حداقل باشد اما همزمان عضلات محافظ کمر تقویت شوند. انجام آن ۱۵ تا ۲۰ دقیقه زمان می‌برد و برای اغلب بیماران در فاز غیرحاد مناسب است.

نکته: اگر هنگام انجام هر حرکت درد تیرکشنده یا بی‌حسی ایجاد شد، تمرین را متوقف کنید.

تمرین مدت / تعداد هدف درمانی
راه رفتن آرام در آب ۵ دقیقه کاهش فشار دیسک + گرم شدن عضلات
بالا آوردن پا جلو ۱۰ تکرار هر پا تقویت شکم و کمر
کشش ملایم ستون فقرات با لبه استخر ۳ تا ۵ بار، هر بار ۱۵ ثانیه کاهش فشار عصبی
تمرین تعادل روی یک پا ۱۰ ثانیه هر پا افزایش ثبات کمر
راه رفتن آرام پایان تمرین ۳ دقیقه ریلکس عضلات

چرا این برنامه مؤثر است؟

  • فشار فشاری روی دیسک ایجاد نمی‌کند
  • عضلات نگهدارنده ستون فقرات را فعال می‌کند
  • از خشکی و ضعف حرکتی جلوگیری می‌کند
  • قابل انجام برای اغلب سنین است

آیا استخر می‌تواند جایگزین درمان دیسک کمر شود؟

استخر (آب‌درمانی) معمولاً جایگزین درمان دیسک کمر نیست؛ اما در بسیاری از افراد می‌تواند جزء مؤثر درمان غیرجراحی باشد، به‌خصوص وقتی درد اجازه‌ی حرکت روی خشکی را نمی‌دهد. بهترین نتیجه معمولاً وقتی دیده می‌شود که آب‌درمانی در کنار فیزیوتراپی و تمرینات خشکی هدفمند قرار بگیرد، نه به‌جای آن‌ها. در ادامه مقایسه کاربردی خواهیم داشت از رایج‌ترین روش‌های درمانی غیرتهاجمی دیسک کمر:

1) آب‌درمانی/استخر

  • بهترین زمان استفاده: وقتی درد زیاد است، وزن بدن روی کمر فشار می‌آورد، یا خشکی و اسپاسم اجازه تمرین خشکی نمی‌دهد.

  • مزیت اصلی: کاهش بار مکانیکی ستون فقرات و امکان حرکت ایمن‌تر.

  • محدودیت: مهارت‌های عملکردی روزمره (مثل خم‌شدن صحیح، بلندکردن اجسام، الگوهای حرکتی زندگی واقعی) معمولاً باید روی خشکی تمرین شوند.
    شواهد پژوهشی نشان می‌دهد آب‌درمانی می‌تواند برای کمردرد مزمن مفید باشد، اما در برخی مقایسه‌ها برتری قطعی و همیشگی نسبت به تمرین خشکی دیده نشده و بیشتر به «شرایط بیمار» و «نوع برنامه تمرینی» بستگی دارد.

2) فیزیوتراپی (خشکی/کلینیکی)

  • بهترین زمان استفاده: تقریباً برای اکثر افراد مبتلا به علائم دیسک، چون برنامه دقیق، مرحله‌بندی‌شده و شخصی‌سازی می‌دهد.

  • مزیت اصلی: اصلاح الگوی حرکت، تقویت عضلات مرکزی (Core)، آموزش نحوه نشستن/بلندکردن/خوابیدن، و مدیریت درد بر اساس نوع علائم.
    در منابع بالینی تأکید شده که فیزیوتراپی و تمرین درمانی نقش کلیدی در مدیریت محافظه‌کارانه دیسک کمری دارد.

برای آشنایی با مزایا و معایب فیزیوتراپی این مطلب را مطالعه کنید.

3) ورزش خشکی (در خانه یا باشگاه)

  • بهترین زمان استفاده: وقتی درد وارد فاز پایدارتر شده و بیمار توانایی تمرین کنترل‌شده را دارد.

  • مزیت اصلی: قابل تداوم و نزدیک به زندگی واقعی؛ پایه‌ی پیشگیری از عود درد.

  • نکته: اگر برنامه «غلط» باشد (مثلاً حرکات پیچشی یا قوس زیاد)، ممکن است علائم را تشدید کند.

بهترین انتخاب کدام است؟

  • اگر درد شدید داری و روی خشکی نمی‌توانی درست حرکت کنی استخر شروع خوبی است تا بدن دوباره به حرکت برگردد.

  • اگر می‌خواهی علت‌های حرکتی و ضعف عضلانی را هدف بگیری فیزیوتراپی اولویت دارد.

  • اگر هدف پیشگیری از عود و برگشت به فعالیت روزمره است ورزش خشکی استاندارد ضروری است.

مطالعه بیشتر: درمان فوری کمر درد با ساده‌ترین روش‌ها

نتیجه‌گیری

پارگی دیسک کمر یکی از شایع‌ترین دلایل کمردرد مزمن است که می‌تواند حرکت روزمره را به‌شدت تحت‌تأثیر قرار دهد. شواهد علمی نشان می‌دهند که استخر و ورزش در آب به‌عنوان یک روش ایمن و حمایتی می‌تواند نقش مهمی در کاهش درد، کم‌شدن فشار روی دیسک‌ها، بهبود دامنه حرکتی و تقویت عضلات محافظ ستون فقرات داشته باشد. با این حال، آب‌درمانی به‌تنهایی درمان‌کننده ساختار آسیب‌دیده دیسک نیست و بیشترین اثر را زمانی دارد که در کنار فیزیوتراپی و تمرینات اصولی خشکی انجام شود.

شنا به سبک مناسب (به‌ویژه کرال پشت)، انجام حرکات کنترل‌شده در آب و پرهیز از تمرینات آسیب‌زا می‌تواند به بسیاری از بیماران کمک کند تا بدون تشدید علائم، دوباره به حرکت بازگردند و کیفیت زندگی خود را بهبود دهند. در مقابل، انجام تمرینات شدید یا شروع ورزش در فاز درد حاد ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد و روند بهبود را کندتر کند.

در کنار ورزش درمانی، استفاده از ابزارهای حمایتی مانند کمربند طبی استاندارد نیز می‌تواند به‌عنوان یک راهکار مکمل علمی مفید باشد. کمربندهای طبی با افزایش ثبات ستون فقرات، کاهش فشار روی دیسک‌های کمری و حمایت از عضلات مرکزی بدن، به کنترل درد و جلوگیری از حرکات آسیب‌زا کمک می‌کنند. مطالعات توانبخشی نشان می‌دهند که حمایت خارجی کنترل‌شده از کمر می‌تواند فشار مکانیکی را کاهش داده و روند بهبود در درمان‌های غیرجراحی دیسک کمر را تسهیل کند. به همین دلیل، ترکیب ورزش اصولی (به‌ویژه در آب) با استفاده صحیح از کمربند طبی می‌تواند مسیر ایمن‌تر و مؤثرتری برای مدیریت دیسک کمر و پیشگیری از عود درد فراهم کند.

یکی از گزینه‌های استاندارد در این زمینه کمربند پلاتینر است که علاوه بر حمایت مکانیکی از ناحیه کمر، به واسطه برخورداری از تکنولوژی UIC، به افزایش جریان خون در ناحیه آسیب، ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده و کاهش بهتر دردهای ناشی از دیسک کمر کمک می‌کند. عوارض پلاتینر یکی از دغدغه‌های مهم افراد است که در صورت استفاده صحیح تقریبا نادر است.

سؤالات متداول

1. آیا استخر برای پارگی دیسک کمر خوب است؟

بله، در بسیاری از بیماران باعث کاهش فشار روی ستون فقرات، کم‌شدن درد و بهبود حرکت می‌شود؛ اما درمان قطعی دیسک محسوب نمی‌شود.

2. بهترین و ایمن‌ترین شنا برای دیسک کمر کدام است؟

شنای کرال پشت بهترین و ایمن‌ترین گزینه است چون ستون فقرات را در وضعیت طبیعی نگه می‌دارد و فشار دیسک را کم می‌کند.

3. حرکات آب‌ درمانی برای دیسک کمر باید هر روز انجام شود؟

در صورت نداشتن درد شدید، ۳ تا ۵ روز در هفته مناسب است و انجام روزانه ملایم هم معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند.

4. آیا استخر می‌تواند جایگزین درمان پارگی دیسک کمر شود؟

خیر، استخر مکمل درمان است؛ بهترین نتیجه زمانی حاصل می‌شود که همراه با فیزیوتراپی و تمرینات خشکی انجام شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *